Ik ben Corona-moe. Noem het een combinatie van een bore- en een burn-out. Voor de duidelijkheid, dit is een niet wetenschappelijk onderbouwde visie, maar wel een gevoel dat velen onder jullie herkennen volgens mij.  Ons hele leven draait om dat 6-letterwoord. Mensen zijn het woord meer dan beu, misschien nog een tikkeltje meer dan het woord ‘Yeeeeeeeeet’ (kinder-en jongerentaal naar verluidt). Mensen willen buitenkomen, doen wat ze willen, wanneer ze dat willen. ‘Nog eventjes’, zeggen ze. We mogen ‘Neute, maar nie pleuje’ zeggen ze in ‘t Gentse. ‘How, nog e duwtje’ zeggen ze in ‘t Westvlams en in Ninove ‘Doen ze voesj’. Ik ben er zeker van dat ze in Wetteren, Lede of Eeklo ook wel een sappige variant hebben om te zeggen, ‘Komaan, nog even volhouden’. Maar hoe lang nog??

Gelukkig komt de ene na de andere versoepeling er nu aan en dat doet velen deugd. We hebben perspectief, we hebben weer wat meer opties om ons leven betekenisvol in te vullen. Het alledaagse leven herneemt zich. Anderzijds zijn we het intussen zo gewoon om ons leven af te stemmen op Corona, dat het bijzonder ongewoon lijkt het dagdagelijkse leven terug helemaal op te pakken. Een combinatie van opluchting en angst voor het wederom onbekende.

Wij mensen zijn gewoontebeestjes en laat dat nu net zijn wat voortdurend doorbroken wordt. We zijn gelukkig ook flexibele beestjes! Bij de start van de lockdown gingen we op zoek naar nieuwe dingen: nieuwe gewoontes die willens nillens structuur inbouwen in ons leven. Structuur in je leven, sommige dingen op automatische piloot kunnen doen, zorgt ervoor dat er energie vrij komt voor andere dingen. Tijdens de fietsrit naar je werk, hoef je niet na te denken over wat je met je armen en benen doet. Op die manier komt er energie vrij om de agenda van de dag in je hoofd even te overlopen of te mijmeren over je vakantieplannen. Corona liet ons zoeken naar nieuwe structuren in ons dagdagelijkse leven. Sommigen sloegen enthousiast aan het sporten, anderen herontdekten de Pascale Naessens in zichzelf en nog anderen maakten meer tijd voor quality time met het gezin. De vraag is of we die nieuwe (goede?) gewoontes vast hielden. Ik niet alvast, mijn huis is nog steeds geen kraaknet spiegelpaleis, hoezeer ik daar ook van geniet, van zo’n opgeruimd huis. Maar is dat erg? Moeten we ons schuldig voelen? Ik denk het niet.

Ik las onlangs dat het 66 dagen duurt voor je je een nieuwe gewoonte eigen hebt gemaakt. Om het helemaal op de spits te drijven kwamen de versoepelingen op dat vlak misschien wat snel. We moeten namelijk continu schakelen. Schakelen van een ‘gewone woon-werk’-situatie, naar een ‘telewerk-baby-op-schoot’ -situatie, naar een ‘ene kindje naar school, de andere blijft thuis’-situatie, naar een ‘ik mag sporten, maar jij mag niet op het speelplein’- situatie en tot slot naar een (mijn minst favoriete van al) ‘bubbelkeuze’- situatie. Er verandert vanalles, er beweegt vanalles.

Dat schakelen kost energie. Voor de ene al wat meer dan de andere. Op de website van Partena kan je je mentale veerkracht testen. Herken de signalen van een vol hoofd en ontdek het advies : www.partena-ziekenfonds.be/nl/tests/schijfruimtevol

Om binnen de metaforen van het fietsen te blijven, hieronder hoe ‘Arnoleon’ het nog eens perfect samenvat.

Fietstochtjes maken, daar hou ik tegenwoordig van (dat viel vast nog niet op…) en met zo’n stalen ros, daar moet je toevallig ook mee moet schakelen. Maar als je je schakelaar niet onderhoudt, dan valt je ketting er geregeld af en dan raak je niet meer goed vooruit. Onderhouden die handel is dus de boodschap. En zo is het ook voor ons als mens, we moeten ons kunnen opladen om te kunnen schakelen, zeker nu. De vraag is, hoe doe je dat?

YOU DO YOU

Een éénduidig antwoord op deze vraag bestaat er niet. Maar deze kop ‘YOU DO YOU’ geeft voor mij de belangrijkste boodschap weer. Ik probeer wat hip te doen, maar het gaat eigenlijk over: Doe wat voor jou werkt. Misschien is dat bewust genieten van die ene kop koffie ‘s morgens, misschien is dat gaan koersen op zondag met je ‘bubbelmaten’, misschien is dat ’s avonds met de voetjes omhoog genieten van een goeie film. Je schuldig voelen over die momenten kost energie, niet erg slim dus. Je laadt je enkel op door op dat moment bewust te genieten. En dat is niet gemakkelijk! De clou zit in het bewustzijn, niet in de activiteit op zich. Ook al zijn er enkel micro-momenten beschikbaar in deze tijden, die micro-momenten zijn macro op vlak van de veerkracht die je ervoor terugkrijgt. Op die manier schenk je jezelf elke dag een beetje liefde en zo ook de anderen om je heen. Op de website van de Vlaamse Overheid: www.zorgenvoormorgen.be/checkjezelf, vind je enkele tips en links naar andere interessante informatie.

WE CARE FOR EACHOTHER

Gelukkig zijn we als mens ook sociale wezens en zorgen we ook voor elkaar. Als je ziet hoezeer we ons sociaal leven tegenwoordig helemaal herorganiseren om het toch enigszins te onderhouden, dan merk je dat heel duidelijk. We zorgen graag voor elkaar, dat geeft een goed gevoel. Wel wetenschappelijk onderbouwd is dat het blij maken van een ander ook het beloningssysteem in je eigen hersenen activeert. Met andere woorden, een ander gelukkig maken doet jezelf ook gelukkig voelen.

Op het werk is er nu een leuk initiatief. We printen vlagjes af waarop we voor elkaar een leuke boodschap of compliment neerschrijven. Zo hangt gaandeweg de hele keuken vol met kleurrijke vlaggetjes. We voegen hieronder ook enkele van de vlagjes toe. Je kunt deze vrij downloaden en laten versieren door je kinderen, er eentje schrijven voor je partner of misschien schrijf je er wel eentje voor jezelf?

En moest je nog twijfelen over hoe jij dit alles nu aanpakt, kijk dan even naar onderstaande afbeelding. Misschien geeft dat wel inspiratie. Op de website van Radio Expoo kan je ook de aflevering over ‘Opvoeden is geen wedstrijd’ gratis herbeluisteren. Nina Mouton (Psychologe en auteur van het boek ‘Mild Ouderschap’), Bart Soenens (Vakgroep psychologie Ugent) en Imke Van Herrewegen (psycho-pedagoog bij Kind en Gezin) aan het woord via volgende link: expoo.be/radio-expoo-opvoeden-is-geen-wedstrijd-15-mei-2020