Attention Deficit Hyperactive Disorder (ADHD)
De letters ADHD staan voor Attention Deficit Hyperactivity Disorder, aandachtstekort- en hyperactiviteitsstoornis. Het is een neurobiologische ontwikkelingsstoornis. ADHD heeft een biologische basis en omgevingsfactoren beïnvloeden de manier waarop de stoornis zich manifesteert. Het kind met ADHD vertoont de volgende gedragskenmerken: aandachtsproblemen, hyperactiviteit en impulsiviteit. De kenmerken moeten duidelijk voorkomen voor de leeftijd van 12 jaar, gedurende een periode van minstens zes maanden en in meerdere contexten. Deze kenmerken belemmeren het kind sterk in zijn functioneren.
ADHD gaat vaak gepaard met andere problemen in de ontwikkeling zoals gedrags-, leer- en/of slaapproblemen, motorische problemen, een autismespectrumstoornis, een dwang- of ticstoornis,…
Hoe komt ADHD tot uiting in het dagelijks leven?
Kinderen met ADHD houden moeilijk hun aandacht vol bij taken die hen niet boeien. Ze zijn vlug afgeleid. Ze reageren vaak op externe of interne prikkels. Ze werken opdrachten onvolledig en slordig af.
Ze zijn onrustig, staan recht wanneer het ongepast is, friemelen aan alles wat in hun buurt ligt. Ze onderbreken een gesprek en luisteren moeilijk.
Ze reageren vaak impulsief: ze geven antwoord voor ze de vraag volledig gehoord of gelezen hebben en voorzien geen gevaar noch gevolgen van hun gedrag. Ze kunnen hun emoties moeilijk reguleren en reageren daardoor heviger.
Deze gedragskenmerken komen vaker voor dan men op een bepaalde leeftijd verwacht.
Dit alles maakt het voor deze kinderen moeilijk om aan de verwachtingen van onze maatschappij te voldoen. Ze willen het goed doen, maar ze slagen er niet in.
We ervaren kinderen met ADHD ook vaak als ontwapenend, enthousiast, eerlijk, creatief, boeiend,…
Hoe stimuleren we de ontwikkeling van een kind met ADHD?
We stimuleren de sociale, cognitieve, motorische en perceptuele vaardigheden, en de executieve functies zoals emotieregulatie, inhibitie, werkgeheugen, planning en controle. We zetten in op de ontwikkelingsmogelijkheden van het kind en zijn context. Het opbouwen van een positief zelfbeeld met begrip voor specifieke kwetsbaarheden vinden we daarbij heel belangrijk. Zowel bij het kind als bij zijn context proberen we de kennis over de stoornis te verbreden. Waar nodig bieden we extra opvoedingsondersteuning.
Naast de bovenstaande begeleiding kan medicatie, al dan niet tijdelijk, een zinvolle bijdrage leveren aan de therapieresultaten. Medicatie wordt enkel gegeven onder strikte opvolging door een gespecialiseerde arts en na nauw overleg met alle betrokkenen.